Önümüzdeki 10-15 yıl içinde mesleklerin yaklaşık yüzde 12’sinin, yerini otomasyona bırakacağı, 2020’de insan beynine nanobot yerleştirmenin yasal hale gelerek tüm internet bilgisinin artık insan beynine otomatik indirilebileceği, yani humanoid’lerin ortalıkta dolaşacağı, uzaya seyahatlerin yapıldığı bir geleceğe doğru gidiyoruz.

Dünya bu geleceğe doğru giderken, biz gençlerimizi, insan kaynağımızı nasıl hazırlamalıyız ki tüm bu değişimleri yönetebilecek bilgi, yetkinlik ve uzmanlıkları olsun? Aksi takdirde değişimlere ayak uyduramaz ve teknolojiyi doğru yönetemezsek yönetiliriz. Teknolojiyi üretmeyi bırakın, üretilen teknolojiyi kullanamayacağımız bir yere doğru gideriz. Ve bu değişimlerin gerisinde kalırsak da, gelişmiş ülkeler ile aramızdaki uçurum da giderek artar ve bunlar akabinde de daha birçok işlerin, şirketlerin batışlarına ve kayboluşlarına şahit oluruz. Kelebek etkisi gibi, hayatta her şey domino taşı gibi birbirini tetikleyerek hareket eder.

Peki krizleri fırsatlara dönüştüren paradigma değişikliği gibi, hızla gelişen teknolojiyi eğitim ve gelişimin faydasına olacak şekilde kullanmak mümkün mü? Tehdit gibi gözüken bir olayı fırsata çevirebilir miyiz?

Bilmediğimiz şeyi yönetemeyiz ama kendimizi bilgi ile donatır, bunu bir strateji ve eyleme de dökersek, yol üzerinde ilerledikçe gerek bireysel, gerek kurumsal değerlerimizle de birleştirir, kendi çözüm paketlerimizi oluştururuz.

Bu doğrultuda, bugün sizlerle işleyeceğim ilk konu “Eğitimde Yeni Teknolojiler”

Eğitimde Yeni Teknolojiler

Engel gibi gözüken teknolojiyi kullanarak, küresel işgücünü besleyecek, teknik bilgi ve yetkinlik kazandırarak adaptasyon gücümüzü arttıracak ve bizleri mevcut eğitim sisteminin ötesine taşıyabilecek, tehdit olarak gözükeni faydaya dönüştürebilecek birkaç çözüme bakalım.

1. Mobil öğrenme:

Mobil öğrenme, kuruluşların ve öğrencilerin çalışma, etkileşim ve iş birliği yöntemlerini değiştirmiştir. Artık küresel penetrasyon oranlarındaki artış ile birlikte organizasyonlar mobil öğrenme çözümlerini benimsemektedirler. Engellerden bağımsız olarak, birçok kuruluş mobil öğrenmeyi denklemin bir parçası haline getirmeyi ve bir teknoloji ortağı seçerek gereksinimlerini belirleyip, ilerlemeyi seçiyor.

2. Sosyal Öğrenme

Sosyal medya araçları norm haline geldi. Çalışanları daha iyi meşgul etmek ve bir öğrenme kültürünü geliştirmek için sosyal medya araçları ile işbirlikçi bir yaklaşım oluşturmak ve buna yatırım yapmak, öğrencilerin ve çalışanların etkileşimini geliştirmektedir. Tartışma forumları ve bloglar öğrenme işlevlerini geliştirmek için daha etkili araçlar haline gelmiştir. Artık yurt dışında çoğu şirket, iş sonuçlarını çeken çözümler sunan sosyal öğrenmeye yatırım yapmaktadır. Bunun diğer bir olumlu yanı da dijital platform üzerinde yapılan her sonuç kayıt altına alınabilir olduğundan, hedeflenen performanslar doğrultusunda anlık raporlamalar ve gözlemler çok rahat yapılabilmektedir. Çünkü buradaki bilgi akıllı bir bilgidir. Ölçülebilir ve raporlanabilir. Dolayısıyla yönetilmesi daha kolaydır.

3. Eğitimde Simülasyon Temelli Senaryolar

Simülasyon tekniği ile öğrenme, havacılık endüstrisinde eskiden beri kullanılmakta olan bir yöntemdir. Simülasyonların başarısı, teknolojik ve pedagojik gelişmeler sayesinde çeşitli endüstriler tarafından uyarlanmış, öğrenmeyi de çekici ve anlaşılması kolay hale getirmiştir. Teknoloji tabanlı simülasyon uygulaması, öğrencilere teorik öğrenmenin pratik uyarlamasını deneyimleme olanağı sağlamaktadır. Tanımlanmış parametrelerle hatasız ve risksiz bir ortam kişilere sunulur. Dolayısıyla kişiler bu teorik eğitim oturumlarında kavramlar, kurallar, yetkinlikler ve öğrendikleri stratejileri kullanarak uygulayabilecekleri bir fırsat yakalarlar. Bu uygulama ve deneyimler de ticari büyümeyi destekler. Tüm bunların yanı sıra eğlenceli ve interaktif olunan bir ortam üzerinde öğrenim sağlanmış olunur.

Bu tarz eğitimler, çalışanların işteyken karşılaşabilecekleri beklenmeyen olaylarla nasıl başa çıkacaklarını anlamalarına da yardımcı olur. Öğrenciler simüle edilmiş bir ortamda kendilerini daha çok güvende hissederler. Kişiler hayatlarına, işe, ekipmana veya mülke zarar veremeyeceğini bilerek daha çok risk almak isterler. Konsantrasyon seviyeleri daha da artar ve bu da başarılı bir beceri geliştirmeye dönüşür. Simülasyon yazılımları ile bu deneyimi kazandıktan sonra da aynı tip sorunlarla “canlı” halde karşılaştıklarında da verimliliğin arttığı netçe gözlemlenmektedir.

4. Sanal Sınıflar

Teknolojideki gelişmeler sayesinde, birçok eğitim yöneticisi ve firması, nerede olursa olsun, çevrimiçi video konferans araçlarını kullanarak öğrencilerin canlı eğitim oturumlarına katılmalarını sağlayan gerçek zamanlı, kohort (dağınık topluluklardan oluşan gruplar) tabanlı sanal sınıflar düzenlemeyi tercih etmektedirler. Böylece kişiler mekân bağımsız ve dağınık bir şekilde aynı eğitimi istedikleri yerden alabilmektedirler.

5. Çevrimiçi Değerlendirmeler

Kuruluşlar, öğrencilerin performansını ölçmek ve öğrenme sürecini daha hızlı, daha verimli ve daha uygun maliyetli hale getirmek için çevrimiçi değerlendirmelerden artık yararlanıyorlar. Modern Öğrenme Yönetim Sistemleri çok çeşitli raporlar sunuyor ve Learning Analytics, (kişi bazlı öğrenmenin analitik değerlendirmeleri) kurumların, sonuç odaklı ve daha efektif eğitim programları hazırlamalarına da olanak sağlıyor. Kurumların bu gelişmekte olan piyasada, mevcut ve gelecekteki hangi fırsatlarından yararlanabileceğini tespit ederek, eski klasik yetenek yönetimi uygulamalarını bir kenara bırakmaları gerekir. Artık, 7/24 internet erişiminin ve telekomünikasyonun olduğu bir dünyada, mevcut işgücünü, öğrenciyi etkin bir şekilde değerlendirmek için kurumsal ve/veya akademik eğitimi yeniden düşünmek, yeniden düzenlemek ve yeniden canlandırmak gereklidir.

Rekabetçi yerimizi geliştirmek ve tabi ki korumak için kurumsal iş planlarımızı da bu doğrultuda yapmamız gerekmektedir.

Yazar : Dr. Müh. Gülay Savaş

Kaynak: www.icerikfabrikasi.com

Dijitalleşme Çağında Eğitim Nereye Gidiyor? yazısı ilk önce Mehmet Ortaç üzerinde ortaya çıktı.